Ten dzień nastąpił wczoraj. Prognozy były trochę niepewne. Miało być słońce, deszcz, a nawet możliwe burze. W momencie spotkania faktycznie towarzyszy nam niewielka mżawka. Jacek jednak uspokaja, że chmura zaraz przejdzie i powinno pojawić się słońce. Tak też się stało. Po dotarciu do Bukowna, po deszczu pozostało już jedynie wspomnienie.
Pompujemy kajaki i można ruszać. Rzeka w porównaniu z kwietniem nabrała dodatkowego uroku w postaci zieleniejącej roślinności na brzegach. Poprzednio trochę nam tego brakowało.
Docieramy do miejsca gdzie zwykle kończą sie komercyjne spływy. Pod mostkiem znajduje się kamienne bystrze. Po krótkim rekonesansie z brzegu decyduję się je spłynąć, jak się okazuje z sukcesem.
Kawałek dalej pojawiają się pierwsze przeszkody w postaci powalonych drzew. Jacek przezornie postanawia założyć wodery, mające ułatwić ewentualne brodzenie w rzece.
Im dalej tym liczba zwałek narasta. Większość z nich udaje się pokonać, czy to górą, czy też przeciskając się pod nimi. Pojawiają się również nowe techniki, jak "na koalę"
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
W pewnym momencie wiosło Jacka nie wytrzymuje trudów i przybiera nie do końca pożądany kształt. Chwilę później zamiast jednego wiosła do dyspozycji pozostają mu już dwa pagaje
![Rolling Eyes :roll:](./images/smilies/icon_rolleyes.gif)
W pewnym momencie nad nasze głowy nadciąga chmura przynosząc dość intensywny deszcz. Nie trwa to jednak długo i po kolejnych pięciu minutach na powrót możemy cieszyć się słońcem. Docieramy do ruin dawnego młyna, a po chwili do mostku z przepustem rurowym.
Do Białej Przemszy pozostało około 4 kilometrów. Prognozy na dalszą część dnia są jednak dosyć pesymistyczne. Dodatkowo według opisu na ostatnim fragmencie liczba potencjalnych utrudnień ma jeszcze zdecydowanie wzrosnąć. Postanawiamy w tym miejscu zakończyć dzisiejsze pływanie. Wisienkę na torcie zostawimy sobie na następny raz. Z pewnością niebawem wrócimy, aby dokończyć to co już rozpoczęliśmy, bo z pewnością warto.
Gdy kończymy spływ towarzyszy nam piękna pogoda, nie spieszymy się więc z pakowaniem kajaków. Zamiast tego urządzamy sobie krótki spacer po okolicy. Gdy w końcu zabieramy się za nasz sprzęt, nadciąga burzowa chmura. Pojawiają się pioruny, deszcz, a na końcu nawet grad. W efekcie dopiero co wysuszone kajaki wyglądają jak świeżo wyciągnięte z rzeki.
Aby podtrzymać narodzoną w tym roku tradycję udajemy się jeszcze do Bukowna po kebaby, które spożywamy na jednym z pobliskich punktów widokowych.
Dzięki za fajną zabawę i mam nadzieję do zobaczenia niebawem na ostatnim odcinku Sztoły.